3 - حبّ : دانه ؛ مراد از آن ، گندم و جو و برنج است . 4 - عصف : برگ خشك ، كاه و پوسته حبوبات . 5 - ريحان : گياه خوشبو . 6 - آلاء : نعمتها . 7 - ذلول : رام ، مركب سوارى كه پس از چموشى رام و آرام شده باشد . 8 - مناكب : جمع منكب ، محل پيوند بازو و كتف انسان و غير اوست ، مناكب زمين ، بنابر تشبيه به شانه‌هاى شتر كه برجسته است به كوهها تفسير شده ، و بنابر تشبيه به پهلوهاى آن كه در دو طرف قرار دارد ، به اطراف و نواحى زمين تفسير گرديده است . 9 - دائبين : تثنيه دائب ، به معناى كوشنده دائم در كار ، يعنى ماه و خورشيد دائم در حركتند و تا پايان جهان سستى نگيرند . 10 - تسيمون : مىچرانيد ، به چرا مىبريد . 11 - ذرأ : پديد آورد ، از روى نوآورى بىسابقه ، و بسط و گسترش داد . 12 - مواخر : جمع ماخرة : كشتى شكافنده آب دريا . 13 - تميد بكم : شما را بلرزاند ، ميد : لرزش شديد مانند زمين‌لرزه است . يعنى كوهها را در زمين قرار داديم تا لرزش آن را نسبت به شما بگيرد . نتيجه بحث خداوند متعال ، زمين و موجودات درون و برون آن ، مانند : درياها و رودها ، درختان و گياهان و معادن ، آسمان و كهكشانها ، ماه و خورشيد و ستارگان ، همه را ، براى انسان آفريده است ، چنان كه مىفرمايد : سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ يعنى : هر چه در آسمان و زمين است ، همه را از سوى خودش مسخّر شما گردانيد . « 1 » خداوند اين گونه مخلوقات را ، با هدايت تسخيرى ، چنان ساخت كه مطابق با نظامى كه خود به مقتضاى ربوبيتش براى آنها تعيين فرموده ، حركت كنند . اين نوع از هدايت در قرآن

--> ( 1 ) - جاثيه / 13 .